رقابت کارخانه‌ها برای سفره مردم
رقابت کارخانه‌ها برای سفره مردم
کیفیت نان، به عنوان اصلی‌ترین کالای سبد مصرفی خانوار، همواره تابعی از کیفیت آرد و مهارت نانوا بوده است.

اما در سال‌های اخیر، محدودیت نانوایان در تأمین آرد از کارخانجات خاص، یکی از گره‌های زنجیره تولید نان در مازندران بود.حالا با ابلاغیه جدید اداره کل غله و خدمات بازرگانی استان، این قفل شکسته شده و نانوایان مازندرانی برای نخستین بار «حق انتخاب» یافته‌اند تا کیفیت آرد سفره‌های مردم را خودشان تعیین کنند.

محمود کاظمی‌نژاد، معاون بازرگانی اداره کل غله و خدمات بازرگانی مازندران، در گفت‌وگویی تفصیلی با خبرنگاران، از تحولی بزرگ در این حوزه خبر داد. او اعلام کرد که نانوایان استان زین پس در چارچوب سهمیه تعیین‌شده، در انتخاب کارخانه تأمین‌کننده آرد خود کاملاً مختار هستند. این تصمیم که در راستای دستورات عالی دولت در استان اتخاذ شده، به معنای پایان نظام توزیع اجباری و آغاز دوران «رقابت برای کیفیت» در میان کارخانجات آرد است.

بخش جذاب این طرح، فروش شناور ۳۰ درصدی گندم یارانه‌ای به کارخانجات است. بر این اساس، کارخانه‌هایی که آرد باکیفیت‌تری تولید کنند و مورد استقبال نانوایان قرار گیرند، سهمیه بیشتری دریافت خواهند کرد. کاظمی‌نژاد در این باره می‌گوید: «تمامی نانوایان می‌توانند آرد مورد نیاز خود را از هر یک از کارخانجات فعال در سطح استان تأمین کنند و این حق قانونی آن‌هاست که از سوی سامانه‌های مربوطه پشتیبانی می‌شود.»

یکی از دغدغه‌های همیشگی در این زنجیره، جابه‌جایی احتمالی آرد در مسیر کارخانه تا نانوایی بود. معاون بازرگانی اداره غله با قاطعیت در این باره هشدار داد: «شرکت‌های متولی حمل یکپارچه آرد، تنها مجری انتقال هستند و حق هیچ‌گونه اعمال نظر یا تغییر در مقصد را ندارند. آن‌ها موظف‌اند دقیقاً همان آردی را که نانوا در سامانه ثبت و خریداری کرده است، بدون کوچک‌ترین دخل و تصرفی تحویل دهند.»

حجم مسئولیت در استان مازندران بسیار بالاست. با فعالیت بیش از ۴ هزار و ۶۰۰ واحد خبازی در سراسر استان، سالانه حدود ۳۸۰ هزار تن آرد (معادل ۳۱ هزار تن در ماه) توزیع می‌شود. مدیریت این حجم عظیم از نهاده‌های استراتژیک، نیازمند شفافیتی بود که حالا با سیستم انتخاب آزادانه نانوایان، گام بلندی به سوی آن برداشته شده است.

هدف نهایی این طرح، صیانت از حقوق نانوایان و در نهایت جلب رضایت شهروندان است. زمانی که نانوا بتواند آرد مطلوب خود را از کارخانه‌ای که تکنولوژی برتر یا گندم بهتری دارد تأمین کند، کیفیت نان خروجی از تنورها ارتقا خواهد یافت. از سوی دیگر، کارخانجات آرد نیز برای از دست ندادن مشتریان خود (نانوایان)، ناچار به بهبود فرآیندهای تولید و ارتقای استانداردهای خود خواهند بود.

این رویکرد جدید در مازندران، پیامی روشن برای فعالان حوزه صنایع غذایی دارد: «در بازار رقابتی، کیفیت تنها راه ماندگاری است.» حالا باید منتظر ماند و دید که آیا با اجرای دقیق این طرح و نظارت مستمر کارگروه‌های آرد و نان در شهرستان‌ها، عطر و طعم نان در سفره‌های مردم مازندران تغییری ملموس خواهد کرد یا خیر؛ تغییری که پیش‌نیاز آن، انتخاب آزادانه نانوایان از میان کارخانجات آرد استان است.

  • نویسنده : سمانه اسلامی