پویش «سلام محله» از قلب مازندران کلید خورد
پویش «سلام محله» از قلب مازندران کلید خورد
مدیریت آسیب‌های اجتماعی در دهه‌های اخیر همواره با چالش بزرگ «موازی‌کاری» و «فعالیت‌های جزیره‌ای» دستگاه‌ها روبه‌رو بوده است؛ چالشی که باعث می‌شد بودجه‌ها و انرژی‌های بسیاری صرف شود اما خروجی آن در کف محلات چندان ملموس نباشد.

حالا از مرکز استان مازندران خبر می‌رسد که طرحی نو برای پایان دادن به این پراکنده‌کاری‌ها در اندازه‌ تلاقی مجلس و دولت تدوین شده است. استقرار پویش «سلام محله» با محوریت سازمان بهزیستی و حمایت قاطع کمیسیون اجتماعی مجلس، نویدبخش گذار از مدیریت متمرکز اداری به سمت مدیریت محله‌محور و مردمی است.

علی بابایی کارنامی، رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس و نماینده مردم ساری و میاندورود، در نشست توجیهی این پویش، انگشت گذاردن بر نقطه ضعف قدیمی یعنی «موازی‌کاری» را محور سخنان خود قرار داد. وی با صراحت اعلام کرد که برنامه‌ریزی‌ها باید از اتاق‌های دربسته به دل محلات منتقل شود. این نگاه نشان‌دهنده تغییر پارادایم در مجلس دوازدهم است؛ جایی که «شاخص‌های اجتماعی هر محله» مبنای تصمیم‌گیری قرار می‌گیرد. در واقع، پویش «سلام محله» قرار است شناسنامه‌ای دقیق از آسیب‌ها و ظرفیت‌های هر کوچه و خیابان تدوین کند تا نسخه درمانی هر منطقه، متفاوت از منطقه دیگر باشد.

یکی از نکات کلیدی این گزارش، تشکیل «قرارگاه اجتماعی» در مازندران است. این قرارگاه که با ابتکار استاندار و مشارکت سپاه کربلا و سازمان بهزیستی شکل گرفته، الگویی از مدیریت جهادی را به نمایش می‌گذارد. هدف مشخص است: تبدیل «ظرفیت‌های خفته محلی» به «پادزهر آسیب‌های اجتماعی». در این مدل، خیرین، معتمدین محلی و افراد دغدغه‌مند تنها تماشاگر نیستند، بلکه بازوان اجرایی دولت در حوزه‌های توانمندسازی، اشتغال و کارآفرینی محسوب می‌شوند.

بابایی کارنامی در تحلیل خود به ظرفیت‌های مغفول مانده نیز اشاره کرد. مراکز «مثبت زندگی» که پیش‌تر به عنوان پیشخوان‌های خدمات بهزیستی شناخته می‌شدند، اکنون در این پویش جدید ماموریتی فراتر یافته‌اند. این مراکز قرار است به عنوان حلقه‌ واسط میان حاکمیت و اقشار آسیب‌پذیر، نقش «کفالت اجتماعی» را ایفا کنند. تقویت این مراکز و هم‌افزایی آن‌ها با سایر نهادهای حمایتی می‌تواند بحران‌هایی نظیر مسکن، بهداشت و آموزشِ مددجویان را با سرعتی دوچندان حل و فصل کند.

آنچه پویش «سلام محله» را از طرح‌های مقطعی گذشته متمایز می‌کند، تاکید بر «پایش مستمر» و «نگاه کارشناسی» است. حضور مدیران ارشد استانی و نگاه حمایتی پارلمان، نشان می‌دهد که این بار اراده‌ای جدی برای «پیشگیری اجتماعی» شکل گرفته است. به نظر می‌رسد با هماهنگی به وجود آمده میان مدیریت بهزیستی استان و نمایندگان مجلس، مازندران می‌تواند به عنوان الگویی موفق در اجرای طرح‌های محله‌محور، مسیر جدیدی را برای کاهش ناهنجاری‌های اجتماعی در سطح کشور باز کند.

حالا «سلام محله»، فراتر از یک شعار، فراخوانی است برای بازگشت به سنت‌های اصیل همسایه‌داری و همیاری که با ابزارهای علمی و ساختارهای نوین حاکمیتی، به دنبال ساختن جامعه‌ای تاب‌آورتر است.

  • نویسنده : سمانه اسلامی