«کارگران مشغول کارند»؛ این تابلوی زرد رنگ که در گوشهوکنار پروژههای عمرانی خودنمایی میکند، گاهی به بهای گزافی تمام میشود.جدیدترین گزارشهای آماری از استان مازندران نشان میدهد که محیطهای کاری، به جای آنکه سنگر تولید و توسعه باشند، در مواردی به قربانگاه نیروی انسانی تبدیل شدهاند. مرگ ۱۲۲ نفر در سال گذشته، یعنی هر ماه به طور میانگین ۱۰ خانواده در مازندران داغدار نانآوری شدهاند که برای کسب روزی حلال، جان خود را در میانه بتن و آهن و برق جا گذاشته است.
پروندهای با ۱۲۲ قابِ عکسِ مشکی
مدیرکل پزشکی قانونی مازندران گفت: در سال گذشته ۱۲۲ نفر بر اثر حوادث کار جان خود را از دست دادهاند.
علی عباسی افزود: در سال گذشته ۱۲۲ نفر بر اثر حوادث کار جان خود را از دست دادهاند که از این تعداد ۱۱۸ نفر مرد و ۴ نفر زن بودهاند؛ آماری که نسبت به مدت مشابه سال قبل ۱۲ درصد افزایش داشته است.
وی با اشاره به وضعیت تأهل متوفیان افزود: ۸۷ نفر از جانباختگان متأهل و سایر افراد مجرد بودهاند که این موضوع ابعاد اجتماعی این حوادث را پررنگتر میکند.
مدیرکل پزشکی قانونی مازندران با بیان اینکه سقوط از ارتفاع همچنان مهمترین عامل مرگ در حوادث کار است، تصریح کرد: در سال گذشته ۷۱ نفر بر اثر سقوط از بلندی جان باختند. همچنین برخورد با جسم سخت با ۲۴ فوتی، برقگرفتگی با ۱۸ مورد و سایر عوامل با ۹ فوتی در رتبههای بعدی قرار دارند.
وی ادامه داد: بیشترین موارد فوت ناشی از حوادث کار در ماههای مرداد و بهمن هر کدام با ۱۶ مورد ثبت شده و کمترین میزان نیز مربوط به فروردین با ۴ فوتی بوده است.
به گفته این مقام مسئول، در میان شهرستانهای استان، ساری با ۱۷ فوتی، آمل با ۱۵ و نوشهر با ۱۰ مورد بیشترین آمار تلفات را به خود اختصاص دادهاند؛ در مقابل، شهرستانهای جویبار و محمودآباد هر کدام با یک مورد کمترین آمار را داشتهاند.
مدیرکل پزشکی قانونی مازندران همچنین درباره توزیع سنی متوفیان اظهار کرد: بیشترین قربانیان در گروه سنی ۴۱ تا ۵۰ سال با ۲۸ فوتی ثبت شده و کمترین آمار نیز مربوط به افراد بالای ۶۰ سال با ۸ مورد بوده است.
وی در بخش دیگری از سخنان خود به آمار مصدومان حوادث کار اشاره کرد و گفت: در سال ۱۴۰۴ تعداد ۸۷۶ مصدوم ناشی از حوادث کار به مراکز پزشکی قانونی مراجعه کردهاند که از این تعداد ۸۰۷ نفر مرد بودهاند و این آمار نیز نسبت به سال قبل ۲ درصد افزایش داشته است.
مدیرکل پزشکی قانونی مازندران با تأکید بر ضرورت توجه جدی به ایمنی محیطهای کاری خاطرنشان کرد: رعایت استانداردها، آموزش مستمر نیروی کار، استفاده از تجهیزات ایمنی و بهرهگیری از تجربیات حوادث گذشته از مهمترین راهکارهای کاهش تلفات و آسیبهای ناشی از کار به شمار میرود.
مرداد و بهمن؛ ماههایِ سرخِ تقویم
تحلیل زمانی حوادث نشان میدهد که ماههای مرداد و بهمن، هر کدام با ۱۶ فوتی، خطرناکترین بازههای زمانی برای کارگران بودهاند. گرمای طاقتفرسای مرداد که منجر به کاهش تمرکز میشود و شتابِ پروژهها در بهمنماه برای اتمام کار پیش از نوروز، میتواند از دلایل اصلی این پیکهای آماری باشد. همچنین، مراجعه ۸۷۶ مصدوم ناشی از حوادث کار به مراکز پزشکی قانونی (رشد ۲ درصدی نسبت به سال قبل) نشان میدهد که خطر همچنان در کمین نیروی کار است.
آمارهای سال گذشته زنگ خطری است که نباید در هیاهوی تولید گم شود. افزایش ۱۲ درصدی تلفات و ۲ درصدی مصدومان، ثابت میکند که روشهای سنتیِ نظارت دیگر پاسخگو نیست. راه نجات، در «اجباری کردن تجهیزات حفاظت فردی»، «نظارتهای سرزده بازرسان کار» و «فرهنگسازی» نهفته است. هر حادثه کار، زخمی بر پیکره اقتصاد و اجتماع استان است. برای آنکه دیگر شاهد آمارهای نگرانکننده نباشیم، باید بپذیریم که هیچ پروژهای و هیچ توسعهای، ارزشِ حتی یک قطره خون کارگری را ندارد که برای نان به میانِ خطر رفته است.
- نویسنده : سمانه اسلامی
