آغاز فصلی نو در آبزی‌پروری مازندران؛ فناوری‌های نوین در خدمت اقتصاد دریامحور
آغاز فصلی نو در آبزی‌پروری مازندران؛ فناوری‌های نوین در خدمت اقتصاد دریامحور
اجرای نخستین قفس تمام‌فلزی پرورش ماهی کشور در نوشهر و آغاز طرح پایلوت پرورش میگو در بندر صیادی امیرآباد، تنها یک دستاورد فنی در حوزه شیلات نیست؛ بلکه نشانه‌ای از تغییر رویکرد در بهره‌برداری از ظرفیت‌های دریای خزر و حرکت به سمت توسعه اقتصاد دریامحور است.

سیاستی که در صورت برنامه‌ریزی اصولی، می‌تواند مازندران را به یکی از قطب‌های نوین آبزی‌پروری کشور تبدیل کند.

به گزارش ملکان، مدیرکل دفتر امور میگو و آبزیان سازمان شیلات ایران در جریان بازدید از طرح‌های شیلاتی مازندران، راه‌اندازی نخستین قفس تمام‌فلزی پرورش ماهی و اجرای نمونه طرح پرورش میگو در سواحل استان را گامی مهم در مسیر توسعه فناوری‌های نوین، افزایش تولید، جذب سرمایه‌گذاری و ایجاد اشتغال پایدار عنوان کرد.

مازندران با برخورداری از بیش از ۳۰۰ کیلومتر نوار ساحلی، سال‌هاست ظرفیت بالایی برای توسعه آبزی‌پروری دریایی دارد، اما سهم این ظرفیت در اقتصاد استان متناسب با توانمندی‌های موجود نبوده است. محدودیت منابع آب شیرین، افزایش تقاضا برای محصولات آبزی و ضرورت تنوع‌بخشی به تولید، امروز بیش از هر زمان دیگری توجه به پرورش آبزیان در دریا را به یک ضرورت اقتصادی تبدیل کرده است.

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های طرح جدید، استفاده از قفس‌های تمام‌فلزی در پرورش ماهی است. این سازه‌ها در مقایسه با نمونه‌های متداول، مقاومت بیشتری در برابر شرایط نامساعد جوی، امواج و خوردگی دارند و عمر مفید آنها نیز بالاتر است. بهره‌گیری از این فناوری می‌تواند هزینه‌های نگهداری را کاهش داده و امنیت سرمایه‌گذاری در حوزه پرورش ماهی در دریا را افزایش دهد.

در کنار آن، اجرای پایلوت پرورش میگو در بندر امیرآباد، افق تازه‌ای را پیش روی صنعت شیلات استان قرار داده است. هرچند پرورش میگو تاکنون بیشتر در استان‌های جنوبی کشور توسعه یافته، اما بررسی امکان‌سنجی این فعالیت در سواحل جنوبی دریای خزر می‌تواند به تنوع تولیدات شیلاتی، افزایش ارزش افزوده و کاهش وابستگی به روش‌های سنتی آبزی‌پروری منجر شود.

با این حال، موفقیت این طرح‌ها تنها به اجرای پروژه‌های آزمایشی وابسته نیست. توسعه پایدار آبزی‌پروری دریایی نیازمند تکمیل زیرساخت‌های فنی، حمایت از سرمایه‌گذاران، تسهیل فرآیندهای صدور مجوز، تأمین منابع مالی و آموزش بهره‌برداران است. همچنین رعایت ملاحظات زیست‌محیطی باید همزمان با توسعه تولید مورد توجه قرار گیرد تا افزایش ظرفیت پرورش آبزیان، آسیبی به اکوسیستم حساس دریای خزر وارد نکند.

یکی دیگر از مزیت‌های توسعه آبزی‌پروری دریایی، ایجاد فرصت‌های جدید شغلی در مناطق ساحلی است. از ساخت تجهیزات و تولید خوراک آبزیان گرفته تا فرآوری، بسته‌بندی، حمل‌ونقل و صادرات، زنجیره ارزش شیلات می‌تواند زمینه اشتغال هزاران نفر را به صورت مستقیم و غیرمستقیم فراهم کند. این موضوع برای استان مازندران که بخشی از اقتصاد آن بر کشاورزی و گردشگری استوار است، اهمیت ویژه‌ای دارد و می‌تواند به تنوع‌بخشی ساختار اقتصادی استان کمک کند.

نشست‌های تخصصی برگزارشده همزمان با بازدید از این طرح‌ها نیز نشان داد که نگاه سیاست‌گذاران شیلات، تنها به افزایش تولید محدود نیست، بلکه توسعه فناوری، حمایت از نوآوری و جذب سرمایه‌گذاری به عنوان سه ضلع اصلی تحول در این بخش مورد توجه قرار گرفته است.

آینده آبزی‌پروری مازندران در گرو آن است که این طرح‌های پایلوت، از مرحله آزمایش فراتر رفته و به الگوهای موفق سرمایه‌گذاری تبدیل شوند. اگر این مسیر با حمایت‌های مستمر، مدیریت علمی و رعایت اصول توسعه پایدار همراه باشد، سواحل مازندران می‌تواند علاوه بر نقش سنتی خود در صید، به یکی از مهم‌ترین مراکز تولید آبزیان پرورشی کشور و پیشران تحقق سیاست‌های اقتصاد دریامحور تبدیل شود.

 

  • نویسنده : سمانه اسلامی