نشست هماندیشی مدیران آموزش و پرورش در چهار منطقه کلیدی غرب استان، این پیام را مخابره کرد که برای عبور از بنبستهای بودجهای، باید به «تجمیع ظرفیتها» روی آورد. در این مسیر، تلاقی ارادههای دولتی، حمایتهای قانونی مجلس و سخاوت خیران، تنها راهکار برای تبدیل مدارس فرسوده به محیطهای استاندارد و ایمن است.
به گزارش خبرنگار ملکان دسترسی برابر به آموزش، یکی از بنیادیترین حقوق شهروندی است، اما واقعیتهای میدانی در مدارس غرب مازندران، گاهی با استانداردهای مطلوب فاصله دارد. در نشست اخیر مدیران آموزش و پرورش شهرستانهای چالوس، نوشهر، کلاردشت و بخشهای مرزنآباد و کجور، محور گفتگوها تنها «ساختوساز» نبود، بلکه «بسترسازی برای عدالت» بود. یوسف نوری، عضو مجمع خیران کشور، با نگاهی جامع به این مسئله، تأکید کرد که مشارکت خیرین نباید تنها به معنای احداث یک ساختمان باشد؛ بلکه این مشارکت باید به گونهای مدیریت شود که «عدالت آموزشی» در مناطق محروم جاری گردد.
یکی از کلیدیترین مفاهیم مطرح شده در این نشست، «تجمیع» است. در بسیاری از موارد، خیرین مبالغی خرد یا محدود را برای بهسازی مدارس اختصاص میدهند که به دلیل پراکندگی، تأثیر عمیقی بر کل سیستم نمیگذارد. اما مدل پیشنهادی در غرب مازندران، تبدیل این «منابع خُرد» به «پروژههای کلان» است. یحیی یوسفپور، فرماندار چالوس، این مدل را الگویی موفق برای کاهش فشار بر منابع دولتی میداند. در واقع، وقتی اراده مدیران برای همافزایی با خیرین جدی شود، امکان بهسازی و استانداردسازی مدارس در کوتاهترین زمان ممکن فراهم میگردد و توزیع امکانات آموزشی، از حالت تصادفی به حالت «عادلانه» تغییر میکند.
برای آنکه خیرخواهی مردمی به دستاوردهای ملموس تبدیل شود، نیاز به یک «چتر حمایتی قانونی» است. کامران پولادی، نماینده مردم در مجلس، در این نشست بر آمادگی قوه مقننه برای تسهیل قوانین و حمایت از طرحهای جذب مشارکت تأکید کرد. این نکته حائز اهمیت است که برای جذب سرمایههای اجتماعی، باید موانع اداری را کنار زد و مسیرهای قانونی را برای خیرین هموار کرد. وقتی مجلس به عنوان تسهیلگر وارد میدان شود، انگیزههای مردمی برای سرمایهگذاری در حوزه آموزش، به یک «توسعه پایدار» در منطقه منجر خواهد شد.
بهسازی مدارس در غرب مازندران، تنها یک اقدام فیزیکی برای جایگزینی آجرهای فرسوده نیست؛ بلکه سرمایهگذاری روی آینده نسلهای جدید است. وقتی مدارس به محیطهایی ایمن و مجهز تبدیل شوند، انگیزه یادگیری در دانشآموزان تقویت شده و محرومیت آموزشی ریشهکن میگردد. مدل «تجمیع خیران»، در واقع تلاشی است برای تبدیل «سرمایه اجتماعی» به «توسعه آموزشی». این مسیر، اگرچه نیازمند مدیریت دقیق و شفاف است، اما تنها راهکار عملی برای آن است که هیچ کودکی در هیچ روستای دورافتادهای در غرب مازندران، به دلیل فرسودگی مدرسهاش، از حق آموزش استاندارد محروم نماند.
- نویسنده : سمانه اسلامی






































































































