اهدای خون در مازندران، فراتر از یک وظیفه شهروندی، بخشی از فرهنگ «دیار علویان» است. استانی که به دلیل آمار بالای بیماران خاص و جراحیهای تخصصی، همواره یکی از پرمصرفترین نقاط کشور در حوزه فرآوردههای خونی محسوب میشود. امروز اگرچه با همت مردم، وضعیت ذخایر خونی استان در شرایط «مطلوب» قرار دارد، اما یک چالش زیرساختی، تداوم این پایداری را با تهدید مواجه کرده است: نیاز فوری به سردخانهای مجهز برای نگهداری پلاسما و پلاکت.
عبدالله محمدی فیروزجایی، مدیرکل انتقال خون مازندران، در حالی از وضعیت مساعد ذخایر خونی خبر میدهد که همزمان بر یک ضرورت استراتژیک تأکید دارد. خون اهدایی مردم، تنها زمانی میتواند جان یک بیمار را نجات دهد که فرآوردههای حساس آن (مانند پلاسما و پلاکت) در شرایط دمایی استاندارد و تخصصی نگهداری شوند. پلاکتهایی که عمر کوتاهی دارند و پلاسماهایی که باید برای ماهها ذخیره شوند، امروز نیازمند یک «خانه امن» در مرکز استان هستند.
برای احداث و تجهیز این سردخانه مجهز، اعتباری بالغ بر سه میلیارد تومان تخمین زده شده است. عددی که در مقایسه با هزینههای سنگین درمانی، بسیار ناچیز به نظر میرسد، اما تأمین آن میتواند تحولی بزرگ در نظام توزیع و نگهداری خون در سراسر استان ایجاد کند. مدیرکل انتقال خون استان با فراخوان خیران سلامت، این پروژه را یک «صدقه جاریه» و اقدامی خداپسندانه توصیف کرده است که مستقیماً با حیات بیماران در ارتباط است.
تجربه نشان داده است که خیران مازندرانی همواره در ساخت بیمارستانها و مراکز درمانی پیشقدم بودهاند. اکنون نوبت به «زیرساختِ زیرساختها» رسیده است. اهدای خون مستمر، نیمی از مسیر است و نیمه دیگر، تجهیز مراکز برای نگهداری این مایه حیات است. ورود خیران به عرصه ساخت سردخانه پلاسما، نه تنها بار بزرگی از روی دوش بخش دولتی برمیدارد، بلکه اطمینان خاطر را به جامعه پزشکی و خانواده بیماران بازمیگرداند که هیچ فرآورده خونی، به دلیل نبود امکانات نگهداری، هدر نخواد رفت.
سلامت، کالایی نیست که بتوان برای آن قیمت گذاشت، اما ابزارهای حفظ سلامت، نیازمند بودجه و همت هستند. سه میلیارد تومان، بهایِ اطمینانی است که مازندران برای روزهای مبادا به آن نیاز دارد. امروز دستان پرمهر خیران میتواند سقفی برای پلاکتها و پلاسماهایی بسازد که فردا در رگهای یک هموطن، نبض زندگی را دوباره به جریان میاندازند.
- نویسنده : سمانه اسلامی
