از یادواره شهدا تا آسفالت خیابان‌ها؛ میاندورود چه چیزی از سفر نایب‌رئیس مجلس به دست آورد؟
از یادواره شهدا تا آسفالت خیابان‌ها؛ میاندورود چه چیزی از سفر نایب‌رئیس مجلس به دست آورد؟
سفر مقامات عالی‌رتبه به شهرستان‌ها، همواره با دو نگاه دنبال می‌شود: یکی نگاه به «سیاست» و دیگری نگاه به «سهم».

سفر علی نیکزاد، نایب‌رئیس مجلس شورای اسلامی به میاندورود، اگرچه با حضور در یادواره ۲۳۵ شهید این خطه آغاز شد، اما در لایه‌های زیرین، نبردی برای جذب اعتبار و رفع کمبودهای زیرساختی بود. خروجی این سفر، ترکیبی از «منابع عینی» (قیر) و «اعتبارات نقدی» است که قرار است چهره‌ی معابر شهری و روستایی میاندورود را تغییر دهد. اما پرسش این است که آیا این دستاوردهای کوتاه‌مدت، می‌تواند پاسخگوی نیازهای کلان توسعه در این شهرستان باشد؟

در دنیای مدیریت شهری، آسفالت شاید ساده‌ترین نیاز باشد، اما نبود آن، تمام دستاوردهای توسعه را زیر سؤال می‌برد.اختصاص ۳۰۰ تن قیر به دهیاری‌ها و ۲۰۰ تن قیر به شهرداری‌های میاندورود، در نگاه اول شاید عددی کوچک به نظر برسد، اما برای روستایی که مسیر دسترسی‌اش به مرکز شهر در باد و باران گل‌آلود می‌شود، این «قیر» به معنای اتصال به زندگی است. این اقدام که در پی بازدید نایب‌رئیس مجلس صورت گرفت، نشان می‌دهد که در اولویت‌های فعلی مدیریت شهری میاندورود، «بهسازی معابر» به عنوان اولین قدم برای ارتقای کیفیت

در کنار منابع عینی، بخش نقدی این سفر، اختصاص ۴۰ میلیارد تومان اعتبار از محل مواد ۵۸ و ۴۲ به شهرداری‌های سورک و طبقده بود.این اعتبارات که معمولاً برای پروژه‌های ضروری و فوری اختصاص می‌یابد، می‌تواند ترمز پروژه‌های متوقف‌شده در این دو شهر را رها کند. حضور استاندار مازندران و مدیران شرکت زیرساخت و بنیاد مسکن در کنار نایب‌رئیس مجلس در نشست جمع‌بندی، نشان‌دهنده این است که تلاش شده تا «زنجیره تصمیم‌گیری» کوتاه شود و اعتبارات مستقیماً به نیازهای میدانی تبدیل گردند.

با وجود این دستاوردهای فوری، باید پذیرفت که میاندورود تنها با «قیر و اعتبار نقدی» توسعه نمی‌یابد.حضور نایب‌رئیس مجلس فرصتی بود تا مسائل کلان عمرانی و زیرساختی شهرستان به سطح تصمیم‌گیرندگان ارشد منتقل شود. اگرچه اختصاص منابع برای آسفالت ضروری است، اما آنچه میاندورود را در مسیر توسعه قرار می‌دهد، تعریف یک «برنامه جامع توسعه» است که در آن، صنایع کوچک، کشاورزی مدرن و زیرساخت‌های ترانزیتی جایگاه ویژه‌ای داشته باشند تا هر سال منتظر سفرهای مقامات برای دریافت چند تن قیر نباشیم.

سفر علی نیکزاد به میاندورود، در کوتاه‌مدت «تسکین‌بخش» بود. تأمین نیازهای جاری شهرداری‌ها و دهیاری‌ها، گامی در جهت بهبود وضعیت موجود است.اما برای تبدیل میاندورود به شهری پیشرو، نیاز به «جراحی‌های ساختاری» است، نه فقط «پانسمان‌های آسفالتی».

امید است که این سفر، سرآغازِ یک پیگیری مستمر باشد تا اعتبارات اختصاص یافته، به درستی هزینه شوند و در آینده، دستاوردهای این شهرستان را نه با «تن قیر»، بلکه با «تعداد واحدهای تولیدی و فرصت‌های شغلی» بسنجیم.

  • نویسنده : سمانه اسلامی