از برداشت تا کشتِ دوباره؛ چگونه «نشایِ مجدد» و «رتون» معادلاتِ شالیزارهای مازندران را تغییر می‌دهند؟
از برداشت تا کشتِ دوباره؛ چگونه «نشایِ مجدد» و «رتون» معادلاتِ شالیزارهای مازندران را تغییر می‌دهند؟
در حالی که مازندران، قطبِ اصلیِ تأمینِ برنج در کشور است، مدیریتِ هوشمندانه‌یِ اراضی، اکنون به یک ضرورتِ استراتژیک تبدیل شده است.

با انجامِ عملیاتِ برداشت در ۴۵ درصد از مجموعِ ۲۳۰ هزار هکتارِ شالیزارهای استان، چرخِ تولید در مازندران با سرعتِ جدیدی به سمتِ «بهره‌وریِ حداکثری» حرکت کرده است. اما فراتر از برداشتِ محصولِ فعلی، تمرکز اصلی بر روی یک «مانورِ کشاورزی» است: استفاده از روش‌هایِ «نشایِ مجدد» و «پرورشِ رتون» برای مقابله با تنش‌هایِ آبی و تضمینِ خوداتکاییِ کشور در تأمینِ برنج؛ راهکاری که همزمان با «اقتصادِ مقاومتی» و «حمایت از تولیدِ داخلی» همسو است.

هادی باقری اظهار کرد: از مجموع ۲۳۰ هزار هکتار شالیزارهای مازندران، عملیات برداشت برنج در سطح بیش از ۱۰۰ هزار هکتار از اراضی شالیزاری استان انجام شده که معادل ۴۵ درصد از شالیزارها بوده است.

وی با اشاره به تداوم عملیات برداشت در سایر اراضی، افزود: در کنار عملیات برداشت، بحث نشای مجدد و پرورش رتون را در تمام مزارع استان داریم.

معاون بهبود تولیدات گیاهی سازمان جهاد کشاورزی مازندران بیان کرد: تاکنون ۵۴ هزار و ۵۰۰ هکتار از اراضی شالیزاری به نشای مجدد و ۲۵ هزار و ۵۰۰ هکتار به پرورش رتون اختصاص یافته است.

باقری یادآور شد: در مجموع ۸۰ هزار هکتار از شالیزارهای استان به کشت دوباره نشا و رتون اختصاص یافت که پیش‌بینی می‌شود این سطح به بالای ۱۰۰ هزار هکتار برسد.، وی با تأکید بر اهمیت بهره‌وری حداکثری از اراضی شالیزاری، خاطرنشان کرد: اجرای طرح کشت مجدد و پرورش رتون در مناطقی که تنش آبی وجود ندارد، گامی مؤثر در راستای افزایش تولید، امنیت غذایی و ایجاد اشتغال پایدار در بخش کشاورزی است که با سیاست‌های کلی اقتصاد مقاومتی و حمایت از تولید داخلی همسو بوده و نقش بسزایی در خوداتکایی کشور در تأمین برنج مورد نیاز ایفا می‌کند.

مازندران در حالِ آزمودنِ یک «مدلِ جدیدِ تولید» است؛ مدلی که در آن، زمانِ خالیِ میانِ دو فصلِ کشت، به فرصتی برای «تولیدِ دوباره» تبدیل می‌شود. اگرچه مدیریتِ این فرآیند نیازمندِ دقتِ بالا در مدیریتِ منابعِ آب است، اما اگر با موفقیتِ کاملِ همراه باشد، می‌تواند مازندران را به یک «کارخانه‌یِ بی‌پایانِ تولیدِ برنج» تبدیل کند که در برابرِ نوساناتِ اقلیمی، تاب‌آوریِ بالایی دارد.

 

  • نویسنده : سمانه اسلامی