سمانه اسلامی ورکی
هفدهم مرداد، روز خبرنگار، یادآور رسالتی است که نه شغل است و نه حرفه؛ بلکه عهدی است میان انسان و حقیقت.
خبرنگاری ، سالهاست که بر شانههای مردان و زنانی استوار مانده که با وجود تمام تنگناهای معیشتی، قراردادهای ناپایدار، دغدغههای اقتصادی، فشارهای روانی و مسئولیتهای سنگین، هنوز چراغ اطلاعرسانی را روشن نگه داشتهاند. آنان شاید ثروتی نیندوخته باشند، اما سرمایهای بزرگتر دارند؛ اعتماد مردم.
این روزها که سایه جنگ و ناامنی، دلهای بسیاری را نگران کرده است، خبرنگار بیش از همیشه معنای واقعی مسئولیت را زندگی میکند. او از دل آتش عبور میکند تا حقیقت در دود گم نشود. از میان ویرانیها روایت مینویسد تا امید، قربانی سکوت نشود. او میداند که هر خبر، تنها چند سطر نیست؛ گاه آرامش یک جامعه، گاه حافظه یک ملت و گاه سندی برای تاریخ است.
خبرنگار، عاشق دیدهشدن نیست؛ عاشق دیدهشدن حقیقت است. شاید نامش درشت روی صفحه اول ننشیند، اما رد قلمش بر حافظه مردم باقی میماند. او شب را به صبح میرساند تا مردم صبح را با آگاهی آغاز کنند. رنج را میبیند، اشک را ثبت میکند، امید را جستوجو میکند و با همه خستگیها، باز هم فردا قلمش را بر زمین نمیگذارد.
امروز، روز قدردانی از کسانی است که در سکوت، بار سنگین آگاهیبخشی را بر دوش میکشند؛ از خبرنگارانی که در بحرانها، حوادث، جنگها و روزهای سخت، پیش از آنکه به امنیت خود بیندیشند، به حق مردم برای دانستن فکر میکنند.
به عنوان سردبیر روزنامه نقش قلم، در برابر همه همکاران خبرنگارم سر تعظیم فرود میآورم؛ آنان که با کمترین امکانات و بیشترین تعهد، صداقت را روایت میکنند و اجازه نمیدهند حقیقت، در هیاهوی دروغ و شایعه خاموش شود.
روز خبرنگار، تنها یک تبریک نیست؛ تجلیل از شرافت انسانهایی است که هنوز باور دارند «قلم»، میتواند جهان را روشنتر کند. هفدهم مرداد، بر همه خبرنگاران شریف، آزاده و حقیقتجو مبارک؛ آنان که با عشق مینویسند، با وجدان روایت میکنند و گاه، برای ماندن حقیقت، از آرامش و حتی جان خود میگذرند.
- نویسنده : سمانه اسلامی
