در آمل، اختصاص ۷۰۰ تن سهمیه قیر برای روکش آسفالت معابر و کوچههای شهری، اکنون فرصتی است تا بخشی از مطالبات انباشته شهروندان در حوزه زیرساختهای شهری پاسخ داده شود.
نماینده مردم آمل در مجلس از پیگیری برای اختصاص این سهمیه خبر داده و اعلام کرده حواله قیر به استانداری مازندران تحویل شده و پس از طی فرآیند اداری، عملیات انتقال و اجرای آسفالت توسط شهرداری انجام خواهد شد.
اهمیت این خبر اما صرفاً در میزان قیر اختصاصیافته نیست؛ مسئله اصلی آن است که این سهمیه با چه اولویتی و در چه بازه زمانی به پروژههای واقعی شهری تبدیل میشود.
فرسودگی آسفالت معابر تنها چهره شهر را نامناسب نمیکند. وجود چالهها و خرابی سطح خیابانها میتواند هزینه تعمیر و نگهداری خودروها را افزایش داده، ایمنی تردد را کاهش دهد و برای عابران، بهویژه سالمندان و کودکان، مشکل ایجاد کند.
از سوی دیگر، وقتی آسفالت معابر محلات به تعویق میافتد، نارضایتی شهروندان از مدیریت شهری افزایش پیدا میکند؛ زیرا شهروندان نتیجه عملکرد دستگاههای اجرایی را بیش از هر چیز در محیط زندگی روزمره خود مشاهده میکنند.
بنابراین اختصاص قیر زمانی میتواند اثر واقعی خود را نشان دهد که عملیات اجرایی با اولویتبندی دقیق و نظارت مناسب همراه باشد. مناطق دارای بیشترین میزان فرسودگی، معابر پرتردد و مسیرهایی که به مراکز خدماتی، آموزشی و درمانی دسترسی دارند، باید در اولویت قرار گیرند.
یکی از چالشهای پروژههای عمرانی، فاصله میان تصویب و اختصاص منابع با اجرای واقعی طرحهاست. در این مورد نیز تحویل حواله قیر به استانداری، اگرچه گام نخست محسوب میشود، اما برای شهروندان نتیجه نهایی زمانی ملموس خواهد بود که ماشینآلات در محلات مستقر شوند و عملیات روکش آسفالت آغاز شود.
از این منظر، هماهنگی میان استانداری، شهرداری و شورای اسلامی شهر اهمیت زیادی دارد. سرعت بخشیدن به فرآیند اداری و جلوگیری از معطل ماندن سهمیه اختصاصیافته میتواند اعتماد عمومی به اجرای طرحهای عمرانی را افزایش دهد.
موضوع دیگری که در این میان اهمیت دارد، پیگیری روکش آسفالت حدود ۱۰ روستای بخش مرکزی آمل است. توسعه زیرساخت نباید محدود به محدوده شهری باشد؛ زیرا بخش قابل توجهی از جمعیت و فعالیت اقتصادی شهرستان در روستاها جریان دارد.
راه مناسب روستایی، علاوه بر تسهیل رفتوآمد مردم، برای انتقال محصولات کشاورزی، دسترسی به خدمات و رونق اقتصادی روستاها نیز اهمیت دارد. به همین دلیل، همزمانی پیگیری آسفالت معابر شهری و راههای روستایی میتواند بخشی از یک نگاه متوازن به توسعه شهرستان باشد.
در شرایطی که محدودیتهای اقتصادی، اجرای بسیاری از پروژههای عمرانی را دشوار کرده است، استفاده هدفمند از منابع موجود اهمیت بیشتری پیدا میکند. پروژههایی مانند آسفالت معابر شاید در مقایسه با طرحهای بزرگ عمرانی کوچک به نظر برسند، اما اثر آنها بر زندگی روزمره مردم مستقیم و قابل مشاهده است.
شهروندی که هر روز از یک خیابان فرسوده عبور میکند، بیش از آنکه با ارقام بودجهای ارتباط داشته باشد، نتیجه را روی کیفیت مسیر رفتوآمد خود میسنجد.
اکنون ۷۰۰ تن قیر اختصاصیافته به آمل میتواند به یک اقدام عمرانی مؤثر تبدیل شود؛ به شرط آنکه تخصیص منابع با اولویتبندی کارشناسی، اجرای سریع، نظارت بر کیفیت آسفالت و اطلاعرسانی شفاف درباره محل هزینهکرد همراه باشد.
مطالبه امروز شهروندان آمل فقط دریافت سهمیه قیر نیست؛ آنها میخواهند این سهمیه را در کوچه و خیابان شهر ببینند. فاصله میان «اختصاص اعتبار» و «ارائه خدمت» همان جایی است که کارآمدی مدیریت شهری سنجیده میشود.
- نویسنده : سمانه اسلامی
