دو دهه پس از تصویب طرح پهنهبندی مدیریت پسماند، رامسر همچنان با معضل انباشت زباله و شیرابه در سایت کلاکولی دستوپنجه نرم میکند. اکنون همزمان با نزدیک شدن به بهرهبرداری از سایت جدید تنکابن، دستگاه قضایی و محیطزیست خواستار تعیینتکلیف فوری انتقال زبالههای رامسر شدهاند؛ مطالبهای که میتواند به پایان یکی از قدیمیترین چالشهای زیستمحیطی غرب استان منجر شود.
بحران پسماند در رامسر وارد مرحله تازهای شده است. در حالی که سایت دفن زباله کلاکولی با انباشت چندین ساله پسماند، تولید شیرابه و کمبود زیرساختهای لازم روبهروست، مسئولان قضایی و محیطزیست بر لزوم تعیین تکلیف فوری انتقال زبالههای این شهرستان به سایت تنکابن تأکید دارند.
بر اساس طرح جامع مدیریت پسماند کشور که از سال ۱۳۷۹ تدوین شد، قرار بود زبالههای شهرستانهای رامسر و عباسآباد در سایت مرکزی تنکابن مدیریت شود؛ طرحی که اگرچه طی سالهای گذشته اعتبارات قابل توجهی برای توسعه زیرساختهای تنکابن دریافت کرد، اما هرگز بهطور کامل اجرایی نشد و رامسر همچنان ناچار به دفن پسماند در سایت اشکتهچال یا کلاکولی باقی ماند.
در حال حاضر روزانه حدود ۸۰ تن زباله در رامسر تولید میشود که این رقم در ایام اوج سفرهای تابستانی به بیش از ۱۰۰ تا ۱۲۰ تن نیز میرسد. حجم بالای پسماند، از مدار خارج شدن خط پردازش و محدودیت منابع مالی شهرداری، مدیریت این سایت را با چالشهای جدی مواجه کرده است.
دادستان عمومی و انقلاب رامسر با انتقاد از طولانی شدن روند تصمیمگیری، خواستار اجرای عملی مصوبات کارگروه پسماند شد.بهمن سامخانیان با بیان اینکه جلسات متعدد بدون اقدام اجرایی نتیجهای برای مردم ندارد، گفت: وضعیت سایت زباله رامسر باید هرچه سریعتر تعیین تکلیف شود و درباره انتقال پسماند به تنکابن نیز تصمیم نهایی اتخاذ شود.
وی همچنین بر استفاده از ظرفیت اعتبارات ملی و استانی برای حل این معضل تأکید کرد و افزود: مصوبات نباید تنها در حد صورتجلسه باقی بماند، بلکه باید به اقدام عملی منجر شود.
هشدار محیطزیست درباره شیرابه
در کنار دستگاه قضایی، اداره حفاظت محیطزیست رامسر نیز نسبت به وضعیت سایت کلاکولی هشدار داده است.رئیس اداره حفاظت محیطزیست رامسر با اشاره به بازدیدهای کارشناسی اعلام کرد که لاگون جمعآوری شیرابه بهطور کامل پر شده و تخلیه و تصفیه فوری آن ضروری است.
شراره کرمی هشدار داد که در صورت ادامه وضعیت موجود، احتمال آلودگی منابع آب، خاک و عرصههای جنگلی پاییندست وجود دارد.
وی غیرفعال بودن خط پردازش، نبود پوشش مناسب زبالهها، دپوی گسترده پسماند خشک، ضعف در مدیریت روانآبها، خرابی فنسهای حفاظتی و احتمال رانش بخشی از محل دفن را از مهمترین مشکلات سایت عنوان کرد.
به گفته وی، علاوه بر مدیریت فوری شیرابه، توسعه تفکیک از مبدأ، ارتقای سیستم تصفیه شیرابه با استفاده از فناوریهای نوین و بهرهگیری از ظرفیت شرکتهای دانشبنیان از راهکارهای اساسی برای کاهش مخاطرات زیستمحیطی است
در شرایطی که استاندار مازندران از بهرهبرداری سایت جدید پردهسر تنکابن در مردادماه خبر داده است، اکنون مطالبه اصلی مسئولان رامسر، مشخص شدن ظرفیت و سازوکار پذیرش زبالههای این شهرستان در سایت جدید است.
کارشناسان معتقدند ادامه وضعیت فعلی به معنای افزایش هزینههای مدیریت پسماند، تشدید آسیبهای زیستمحیطی و فشار مضاعف بر شهرداری رامسر خواهد بود؛ چراکه این شهرستان طی سالهای گذشته به دلیل قرار گرفتن در طرح پهنهبندی، از دریافت اعتبارات مستقل مدیریت پسماند محروم بوده و هزینهها را از منابع داخلی شهرداری تأمین کرده است.
اکنون دو سناریو پیش روی مدیریت پسماند غرب مازندران قرار دارد؛ یا انتقال زبالههای رامسر مطابق طرح جامع به تنکابن عملیاتی شود، یا این شهرستان از طرح پهنهبندی خارج شده و با اختصاص اعتبارات مستقل، زیرساختهای مدیریت پسماند خود را توسعه دهد.
آنچه مسلم است، ادامه بلاتکلیفی پس از بیش از ۲۰ سال، نهتنها بحران پسماند رامسر را حل نخواهد کرد، بلکه مخاطرات زیستمحیطی برای منابع طبیعی، آبهای زیرزمینی و سلامت شهروندان غرب مازندران را بیش از پیش افزایش خواهد داد.
- نویسنده : سمانه اسلامی
