این رویداد هنری، به گفتهی برگزارکنندگان، تلاشی بود تا «هنر، از میان مردم، به قلب طبیعت نشانده شود»؛ و در دل خود، پیامی بزرگتر داشت: هنر میتواند زبانِ محیط زیست، جامعه و نشاط جمعی باشد.
هنر در آغوش دریا؛ فلسفهی یک جشنواره
حسین قاسمی، رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی رامسر، در حاشیهی این جشنواره، با اشاره به فلسفهی برگزاری آن گفت:«تلاش ما این بود که هنر را در کنار دریا و ساحل قرار دهیم؛ جایی که مردم بدون واسطه با آن مواجه شوند.» این جمله، جوهرهی رویکردی است که در آن، هنر از «قابهای بستهی گالریها» بیرون میآید و به «فضای باز و زندگی روزمره» وارد میشود. او هدف اصلی جشنواره را «تلفیق هنر با مباحث زیستمحیطی و اجتماعی» عنوان کرد و افزود که ۱۴ اثر حرفهای و دهها اثر از کودکان و نوجوانان در این جشنواره ساخته شد و «موضوعات آثار، متناسب با دغدغههای روز جامعه انتخاب شدهاند.»
رویدادی فراتر از مجسمهسازی؛ از نقاشی تا مدیریت پسماند
به گفتهی قاسمی، جشنواره تنها به ساخت مجسمههای شنی محدود نماند. در حاشیهی این رویداد، برنامههای متنوعی برگزار شد:نمایشهای آیینی و سنتی ،مسابقهی طراحی و نقاشی ، مسابقهی عکاسی با محوریت «خانه عکاسان رامسر»-آموزش مدیریت پسماند
این ترکیب، زمینهی «مشارکت بیشتر هنرمندان، کودکان، نوجوانان، شهروندان و گردشگران» را فراهم کرد؛ یعنی جشنواره، از یک «رقابت هنری» به یک «رویداد مشارکتی و آموزشی» تبدیل شد.
یزدان موسیپور، دبیر جشنواره، با اشاره به همکاری نهادهای مختلف —شهرداری رامسر، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی و انجمن هنرهای تجسمی — گفت که شرکتکنندگانی از سمنان، تهران، سوادکوه، نور، چالوس، تنکابن و رامسر در این رویداد حضور داشتند.
او تأکید کرد که «تلاش شد فضایی برای شکلگیری یک رویداد فرهنگی و هنری ماندگار در فضای ساحلی رامسر فراهم شود.» این گسترهی جغرافیایی، نشان میدهد که جشنواره، از یک رویداد محلی، به یک «رویداد ملی» تبدیل شده است.
کمیل شعبانیان، معاون سیاسی اجتماعی فرمانداری رامسر، با اشاره به استقبال گستردهی مردم و مسافران، «نشاط اجتماعی» را یکی از برنامههای اولویتدار شهرستان دانست و گفت: «رامسر مملو از چهرههای توانمندی است که ظرفیت حضور در عرصههای ملی را دارند و باید زمینهی معرفی و حمایت از این ظرفیتها بیش از گذشته فراهم شود.» او با تأکید بر ضرورت تداوم چنین برنامههایی افزود: «باید تلاش کنیم این ظرفیت را در سالهای آینده توسعه دهیم و جشنواره را گستردهتر برگزار کنیم.»
او با اشاره به شرایط کشور تصریح کرد:«بیش از گذشته به برنامههای فرهنگی، هنری و مفرح نیاز داریم؛ و استقبال مردم از این جشنواره نشان میدهد که جامعه به چنین برنامههایی علاقهمند است و آن را دنبال میکند.» این جمله، بهروشنی پیوند میان «هنر» و «سلامت روان جامعه» را برجسته میکند؛ همان نگاهی که پیشتر نیز در مازندران مطرح شده بود: «فرهنگ، زیرساخت نشاط اجتماعی است.» در آیین اختتامیهی جشنوارهی مجسمههای شنی، از برگزیدگان بخش ساخت مجسمههای شنی و برترینهای مسابقهی عکاسی تجلیل شد.
دومین جشنوارهی ملی مجسمههای شنی رامسر را میتوان «گامی بلند در مسیر پیوند هنر با طبیعت» و «ترویج مفاهیم اجتماعی و زیستمحیطی» دانست؛ رویدادی که در ساحل توسکاسرا، نهفقط مجسمههایی از شن، که تصویری از «جامعهای زنده، پویا و تشنهی فرهنگ و هنر» را به نمایش گذاشت.
جشنوارهای که با همکاری نهادهای متعدد برگزار شد و بهنظر میرسد قرار است در سالهای آینده، «گستردهتر و پررنگتر در تقویم فرهنگی کشور بدرخشد.» اگر این مسیر ادامه یابد، ساحل توسکاسرا میتواند به یکی از «قطبهای هنری-ساحلی» کشور تبدیل شود؛ جایی که «موج، با ماسه» و «هنر، با مردم» گفتوگو میکند.
- نویسنده : سمانه اسلامی
